/-KK9_loa7vd0/UlGdvjyytmI/AAAAAAAAAJo/CYASBcEvf-Q/s1600/2.jpg /-lOmPFrl8XPM/UlGenrethAI/AAAAAAAAAJw/C2micEpuq98/s1600/3.jpg /-dYluM4WJoPk/UlGfQQftlJI/AAAAAAAAAJ4/jX-Uiar9weI/s1600/4.jpg /-nf8EdURdPWM/UlGf2-kc_eI/AAAAAAAAAKE/4FuxaCOarrQ/s1600/5.jpg /-saSqQhWsORI/UlGgWZb5BgI/AAAAAAAAAKM/NfXGousgxi8/s1600/6.jpg /-p8qKxxsXUqM/UlGg--8YPdI/AAAAAAAAAKY/xdBXvKSdXHc/s1600/7.jpg /-xIWC0FyHziE/UlGhgDvPjYI/AAAAAAAAAKg/KcDEVlbzTms/s1600/8.jpg /-ExizPq5U6WY/UlGh77XvSNI/AAAAAAAAAKo/-7_9l0K2i6g/s1600/9.jpg /-iINrw4I_6xg/UlGicQAf_wI/AAAAAAAAAKw/tGhsKFdLkgg/s1600/10.jpg /-ntDceJpthvQ/UlGjACykVeI/AAAAAAAAAK4/VHQQr32TK0U/s1600/11.jpg /-fqxH_m2LEEY/UlGjaObMvdI/AAAAAAAAALA/f9HaRWYO-AI/s1600/12.jpg /-xfECeCe_dDQ/UlGj-pQU9qI/AAAAAAAAALM/WM1hVLQNyOo/s1600/13.jpg /-BHG1G4ixBh8/UlGkl-z-QEI/AAAAAAAAALQ/GoWqxWOgYz4/s1600/14.jpg /-BlczOY9iWk8/UlGlF5V_25I/AAAAAAAAALY/nrFbp34VOko/s1600/15.jpg /-Cb5m_KgyDAk/UlIE8rsSOkI/AAAAAAAAAMQ/1oHjlhDHZ14/s1600/17.jpg /-yRwSwv5w8No/UlIFmUIqjwI/AAAAAAAAAMY/zktN7vgxukU/s1600/18.jpg /-inFEfyNQYIE/UlIGAPR0JvI/AAAAAAAAAMg/v21K2Odt1zc/s1600/19.jpg /-G7ntu7ury4E/UlIGUaQi37I/AAAAAAAAAMo/AZ01F8UsI58/s1600/20.jpg /-I8vCUhCS3oA/UlIKBPqQLrI/AAAAAAAAAM0/ut8eJGAsSKE/s1600/21.jpg /-41ZwK7gIr2U/UlIKXb5gzLI/AAAAAAAAAM8/WvSg-oULtgE/s1600/22.jpg /-TojgOyhekdE/UlIKrjq5bJI/AAAAAAAAANE/rRl37fDU1SM/s1600/23.jpg /https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBkeTl0tcTCHV8iwhAR7INBNesixdlrsh31sanSMEwZaR95jcu0JIW3G7kI4r1d5U2S5E9rLd4k6uXsGICeE_wZNte3JfLdKTS2Nx0wQ8GnluB_PMJYPssia3Z8X6Y3d54-mA06RKg7v4o/s1600/24.jpg /-FijLnHXN310/UlILMwydP7I/AAAAAAAAANU/UGrU5m5Qlik/s1600/25.jpg /-rCOON1atlAQ/UlIRGg-JUjI/AAAAAAAAANk/jmvr2gslKRY/s1600/26.jpg /-KhgTbZa636A/UlIRZyiryKI/AAAAAAAAANs/IVePjv0E68o/s1600/27.jpg /-GEj3iQziOPI/UlIRrWcGrrI/AAAAAAAAAN0/w5UwiZDN-5U/s1600/28.jpg /-qCBbdjQUzx4/UlIR7nMVOtI/AAAAAAAAAN8/uuovzhoG2P8/s1600/29.jpg /-TUkx_9ZzINw/UlISLSaznOI/AAAAAAAAAOE/cizev9CP9UI/s1600/30.jpg

Saturday, December 14, 2013

*မဟာယာနတို႔၏ တႏၲရ မႏၲရအယူအဆမ်ား*

Photo: *မဟာယာနတို႔၏ တႏၲရ မႏၲရအယူအဆမ်ား*
******************
တႏၲရ ဟူသည္မွာ ဥာဏ္ပညာ ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ အခ်ိဳ႕က ဂါထာမႏၲရား အင္းအိုင္ခါးလွ႔ဲ လက္ဖြ႔ဲ စသည္ကို ေဖာ္ျပေသာ က်မ္းစာ ဟု အဓိပၸာယ္ေကာက္ၾကသည္။ တႏၲရအယူ ဟူသည္မွာ ဂါထာမႏၲရား မ်ားသည္ ေလာကီဥာဏ္ပညာမွစ၍ ေလာကုတၲရာဥာဏ္ပညာအထိ ရေစႏုိင္သည္ ဟု ယူဆေသာအယူ ျဖစ္သည္။ တစ္ဖန္ ယင္းဂါထာမႏၲရားမ်ားကို ရြတ္ဖတ္ျခင္းျဖင့္ ေလာကီေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားကို သာမက နတ္ရြာခ်မ္းသာမွသည္ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာအထိ ရရွိေစႏုိင္သည္ ဟု အယူရွိျပန္ေသာေၾကာင့္ မႏၲရ ဟူ၍လည္း ေခၚျပန္သည္။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ၌ အသုံးျပဳေသာ ပရိန္ေတာ္မ်ားသည္ ဘုရားရဟႏၲာတို႔၏ သီလ ေမတၲာ ဂရုဏာ စေသာ တန္ခိုးမ်ားကိုမူတည္၍ သစၥာဆိုျခင္း အဓိ႒ာန္ျပဳျခင္းျဖင့္ ေဘးအႏၲရာယ္ ကင္းရသည္ဟု အယူရွိၾကသည္။ မဟာယာနအႏြယ္ တႏၲရ မႏၲရ အယူရွိသူမ်ားမွာကား ဂါထာမႏၲရ ရြတ္ဆိုရုံျဖင့္ မေကာင္းမွု အကုသိုလ္ကံမ်ား ပေပ်ာက္သည္။ ငရဲက်မည့္ေဘးမွ လြတ္သည္။ အကုသိုလ္မ်ားကို ေရွာင္ျခင္း ကုသိုလ္ျပဳျခင္း သီလေဆာက္တည္ျခင္းမ်ား မလို။ မႏၲာန္ရြတ္ရုံသာ လိုသည္ ဟု အယူရွိၾကသည္။ အမွန္မွာ မဟာယာနတို႔သည္ ၎တို႔က်မ္းမ်ား က်ယ္ျပန္႔၍ သိရန္မလြယ္ေသာေၾကာင့္ သုတ္ တစ္သုတ္စီ တစ္သုတ္စီကို ၂ပိုင္း ၃ပိုင္း စသည္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္က်က္မွတ္လြယ္ရန္ အပိုင္းငယ္(ဓာရဏီ)မ်ား ျပဳလုပ္ခ့ဲၾကသည္။ တစ္ဖန္ ထိုအပိုင္းငယ္ (ဓာရဏီ)မ်ားကိုပင္ ထပ္မံခ်ဳံး၍ မႏၲရား(မႏၲာန္)မ်ားကို စီရင္ၾကျပန္ရာမွ တႏၲရ မႏၲရ အယူအဆမ်ား ေပၚလာရေတာ့သည္။ အဆိုတစ္ရပ္ကမူ ေယာဂါစာရဂုိဏ္းသည္ ဝိညာဥ္ကိုဦးစားေပး၍ ဝိညာဥ္တိုးတက္ရန္ ဘာဝနာပြားနည္းမ်ားကို အေရးထားေဖာ္ျပရာမွ တႏၲရ မႏၲရ အယူအဆ ေပၚလာရျပီး ဓာရဏီ ေခၚေသာ ပရိတ္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ မႏၲာန္မ်ား မ႑လ ေခၚ စက္ဝိုင္းတြင္းရွိ ရုပ္ပုံမ်ား ၾတိဂံပုံ စေသာအင္းကြက္မ်ားသည္ သမာဓိလုပ္ငန္း၌ အေရးပါလာရသည္ဟု ဆိုသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ဤတႏၲရ မႏၱရ အယူရွိသူမ်ားသည္ ဂုတၱမင္းဆက္ အစပိုင္း သာသနာသကၠရာဇ္ ၈၆၄ ႏွစ္(ေအဒီ ၃၂၀)မွ ဟႆဝဒၶနမင္းလက္ထက္ သာသနာသကၠရာဇ္ ၁၁၅၀ ျပည့္ႏွစ္(ေအဒီ ၆၀၆)အထိ ကာလအတြင္း၌ မဥၨဴသီရိမူလကပၸက်မ္း ဂုယွသမဇၨက်မ္း စကၠသံဝရက်မ္း စေသာ မႏၲရားက်မ္းေပါင္းမ်ားစြာကို ေရးသားခ့ဲၾကသည္။ မဥၨဴသီရိမူလကပၸက်မ္းသည္ မႏၲရား အင္းအိုင္ ခါးလွဲ႔ လက္ဖြ႔ဲ စီရင္ထုံးမ်ားကို ေဖာ္ျပထားေသာ က်မ္းျဖစ္သည္။ ဂုယွသမဇၨက်မ္းကား အရက္ေသာက္ျခင္း ေမထုန္မီွဝဲျခင္း မႏၲန္စုတ္ျခင္း စသည္မ်ားကို ေဖာ္ျပေသာက်မ္း ျဖစ္သည္။ အဆိုတစ္ရပ္ကမူ မ ၃လုံးေခၚ မဇၨ ေသရည္ေသရက္ မူးယစ္ေဆးဝါးသုံးစြဲျခင္း မံသ အမဲသားငါး စားျခင္း ေမထုန ေမထုန္မီွဝဲျခင္းႏွင့္ (မစၦရိယ ငါးမွ်ားျခင္း မုျဒ လက္ေနဟန္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ကမၼ႒ာန္းထိုင္ျခင္း ၂မ်ိဳး ေပါင္းစပ္က မ ၅လုံး)လုပ္ရပ္မ်ားကို တႏၲရ မႏၲရအႏြယ္ ဝဇိရယာနဂုိဏ္းက က်င့္သုံးေသာ က်င့္ဝတ္ျဖစ္သည္ ဟုဆိုသည္။ ဤဝဇိရယာနတို႔၏ က်င့္ဝတ္ကို ဒုတိယနာဂအဇၨဳန(သာသနာ ၁၁၄၄-၁၁၉၄ ႏွစ္ ေအဒီ ၆၀၀-၆၅၀)က တီထြင္ခ့ဲျပီး အိႏၵိယ အေရွ႕ပိုင္းေဒသမ်ား ဘဂၤလားနယ္ အာသံ ေတာင္တန္းႏွင့္ အိႏၵိယအေနာက္ပုိင္း ပက္ယွဝါတို႔၌ ျပန္႔ပြားထြန္းကားခ့ဲသည္ ဟုဆိုသည္။ ဤ ဝဇိရယာနရဟန္းမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ လုပ္ရပ္မ်ား အယုတ္ည့ံဆုံးျဖစ္ေစကာမူ လူမ်ားအား မြန္ျမတ္ေသာ လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ထင္ျမင္လာေစရန္ သီရိသမဇၨ ေခၚဂုယွသမဇၨ(နာဂအဇၨဳနေရး) ပေညာပယဝိနိစၦယသိဒၶိ (အနဂၤဝဇီရေရး)က်မ္းႏွင့္ ေရးသူ အမည္မေပၚေသာ သာဓနမာလာက်မ္း ညဏသိဒၶိက်မ္းမ်ားကို  ေရးသားခ့ဲၾကသည္။ ဤ က်မ္းမ်ားတြင္  အထက္ေဖာ္ျပပါ မ ၃လုံး မ၅လုံး လုပ္ရပ္အျပင္ လုယက္မွု လိမ္လည္မွု ခိုးမွု သူတစ္ပါးမယား ၾကာခိုမွုမ်ားကိုပါ ေထာက္ခံအားေပးထားသည္ ဟုဆိုသည္။ သို႔ရာတြင္ ဤ တႏၲရ မႏၲရအႏြယ္ ဝဇိရယာနရဟန္းတို႔၏ မ ၃လုံး မ ၅လုံး ေခၚ လုပ္ရပ္မ်ားကား အစပထမ၌ လွ်ိဳ႕ဝွက္တည္ရွိခ့ဲသည္။ အဖြဲ႔ဝင္အခ်င္းခ်င္းသာ သိၾကသည္။ ဤနည္းျဖင့္ ၎တို႔သည္ ၇ ရာစုအတြင္း၌ ယင္းတို႔လုပ္ရပ္မ်ားကို ပုန္းလွ်ိဳးျပဳလုပ္ၾကျပီး အျပင္လူမ်ားႏွင့္ေတြ႔လွ်င္ မိမိတို႔က မဟာယာန ဟု ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကသည္။ ၎တို႔တြင္ သီးျခားဝိနည္း မရွိ၍ သိကၡာတင္ ရဟန္းျပဳလိုသူမ်ားအား သဗၺတၳိဝါဒ စေသာဂုိဏ္းမ်ားထံ သိကၡာတင္ေစခ့ဲၾကသည္။ နာလႏၵ၌ မဟာယာနခိုင္ျမဲေသာ ၈ ရာစုတြင္ ထိုအရပ္ရွိ ရဟန္းမ်ားမွာ သဗၺတၳိဝါဒဂုိဏ္း ေနာက္လိုက္မ်ားျဖစ္ျပီး ေဗာဓိသတ္(ဘုရားေလာင္း) က်င့္စဥ္ကိုက်င့္လ်က္ အရက္ေသာက္ မိန္းမလိုက္ၾကသူ တႏၲရယာနီ မတႏၱရယာနီမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။ ဤသို႔ ယင္းလုပ္ရပ္မ်ားကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ့ဲၾကရာမွ  ၇ ရာစုအတြင္း၌ပင္ ဣႏၵဘူတိဘုရင္ႏွင့္ သူ၏ဆရာ အနဂၤဝဇိရ ဦးေဆာင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္စုသည္ မိန္းမမ်ားကို ေယာက်္ားတို႔၏ လြတ္ေျမာက္ေရးေပးသူ မုတၱပါဏီ (မုတၱိဒါၾတီ) အရက္ကို အျမိဳက္(အမတ) ဟုေခၚ၍ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ျပဳလုပ္လာၾကသည္။ ၎တို႔သည္ ဘုရင့္သမီးကိုပင္ ကာမ လွဴဒါန္းေစခ့ဲၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ မဟာယာနအႏြယ္ တႏၱရ မႏၱရ ရဟန္းမ်ားသည္ ဦးေခါင္းခြံကို သပိတ္ျပဳကိုင္က်င့္ျခင္း ေတာထဲေနက်င့္ျခင္း ဖိနပ္စီးက်င့္ျခင္း ေစာင္ျခဳံက်င့္ျခင္း  ဆုံငယ္ဆြဲကိုင္က်င့္ျခင္း စည္တိုတစ္မ်ိဳး ဆြဲကိုင္က်င့္ျခင္း စသည္ျဖင့္ ဟိပေနာ္တစ္ဇင္း ေခၚ စိတ္ညိွုဳ႕ပညာကို အသုံးျပဳကာ  ေယာဂအမ်ိဳးမ်ိဳး သိဒၶိအဖုံဖုံကို လိုက္စားလ်က္ ဂါထာမႏၲရား အင္းအိုင္ခါးလွဲ႔ လက္ဖြ႔ဲ စုတ္ၾကထိုးၾကႏွံၾကလ်က္ ရွိသည္။ ဘုရင္မ်ားသည္ပင္ စစ္ထြက္ရာ၌ အေဆာင္ေကာင္း ေဆာင္ၾကသည့္အျပင္ သိဒၶိေျမာက္သူ ဂါထာမႏၲရား မန္းမွုတ္တတ္သူမ်ားကိုေခၚ၍ စစ္ထြက္ေလ့ရွိသည္အထိ တႏၲရ မႏၲရ အယူဝါဒ ေခတ္စား အေရးပါလာသည္။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ သာသနာသကၠရာဇ္ ၁၃၀၀ ျပည့္ႏွစ္ (ေအဒီ ၈၀၀)ခန္႔တြင္ အိႏၵိယရွိ မဟာယာနမ်ားမွာ တႏၲရ မႏၲရ အယူရွိေသာ မဟာယာနခ်ည္းသာ ရွိေနရေတာ့သည္။ ျဗာဟၼဏဘာသာႏွင့္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာတို႔မွာလည္း ခ်ြတ္စြပ္တူေနေတာ့သည္။ တစ္ဖန္ ၎ တႏၲရ မႏၲရ အယူရွိသူတို႔သည္ အင္းအိုင္ခါးလွဲ႔ လက္ဖြဲ႔ ဂါထာ မႏၲရား ေမွာ္ ဝိဇၨာ စေသာ ပညာရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ လူပရိတ္သတ္ေရွ႕တြင္ ေဆြးေႏြးေလ့ မရွိၾကေခ်။ သေဘာတူသူအခ်င္းခ်င္း အစုငယ္မ်ားဖြဲ႔၍ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေဆြးေႏြးေလ့ရွိၾကသည္။ ဆရာကလည္း မိမိတပည့္ရင္း လူယုံမ်ားကိုသာ ယင္းလွ်ိဳ႕ဝွက္ပညာရပ္ကို သင္ၾကားေပးေလ့ရွိၾကသည္။ ဤ ဝါဒကား လွ်ိဳ႕ဝွက္ဝါဒျဖစ္၍ မိမိအေနျဖင့္ စာဖတ္ရုံျဖင့္ နားမလည္ႏုိင္။ ကိုယ္တိုင္ က်င့္သုံးအားထုတ္ေသာ္လည္း မရႏုိင္။ ဆရာက လက္ထပ္သင္ေပးမွ ရႏုိင္သည္။ ဤ တႏၲရ မႏၲရဂုိဏ္းတြင္ ဆရာသည္ ဗုဒၶျဖစ္ျပီး ဆရာျဖစ္သူက ေဗာဓိစိတၱဘိသိက္ ေခၚ ေရစင္သြန္းျဖန္းေပးမွ တပည့္ျဖစ္သူ ပညာဥာဏ္အဆင့္တိုး၍ ဆရာ ဟူေသာဗုဒၶအျဖစ္သို႔ ေရာက္ႏုိင္သည္ ဟုဆိုသည္။ အမွန္မွာ ဂါထာမႏၲရားရြတ္က မေကာင္းဆိုးဝါးႏွင့္ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား ကင္းႏုိင္သည္ ဟူေသာ တႏၲရ မႏၲရအယူဝါဒသည္ ကမၻာဦးလူသား စတင္ေပၚထြန္းခ်ိန္မွစ၍ ယေန႔တိုင္ လူအဖြဲ႔အစည္းအမ်ားစုတြင္ တည္ရွိေနေသာ အယူဝါဒတစ္ရပ္ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆႏုိင္သည္။ အလားတူ အိႏၵိယျပည္တြင္လည္း ဗုဒၶျမတ္စြာ မေပၚထြန္းမီကာလကပင္ ျဗာဟၼဏတို႔က တႏၲရ မႏၲရအယူဝါဒကို လက္ခံက်င့္သုံးေနၾကျပီး ျဖစ္သည္။ ၎တို႔၏ တႏၲရ မႏၲရက်မ္းမ်ားမွာ ကု႑လိနီ ေယာဂိနီ ကုလာဝဏၰ ဂုတၱသာဓန ရုျဒယမလ ျဗာဟၼယမလ စသည္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ဤ ျဗာဟၼဏတို႔၏ တႏၲရ မႏၲရ ေခၚ စုန္း ကေဝ တေစၦ ေမွာ္ ဝိဇၨာအတတ္မ်ားသည္ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ ေရာက္ေၾကာင္းတရားႏွင့္ ဖီလာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တိရစၦာနဝိဇၨာျဖစ္ေၾကာင္း ပယ္အပ္ေၾကာင္းကို ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ျဗဟၼဇာလသုတၱန္ မဟာသီလသုတ္၌ ေဟာေတာ္မူခ့ဲသည္။ တစ္ဖန္ ဤ တႏၲရ မႏၲရ အတတ္ကို ဂႏၶာရ မည္ေသာရေသ့စီရင္ခ့ဲသည္ ဟုဆိုသည္။ တနည္းအားျဖင့္ ပန္ဂ်ပ္ႏွင့္ ကသၼီရတို႔၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္တြင္ ကပ္လ်က္ရွိေသာ ဂႏၶာရတိုင္းသားမ်ားႏွင့္တကြ ယင္းအနီးနားရွိ ကသၼီရတိုင္းသားမ်ားပါ စုန္း နတ္ တေစၦ ကေဝ ပေယာဂ စေသာ တႏၲရ မႏၲရ အတတ္မ်ား တတ္ေျမာက္ၾကေၾကာင္း ေက်ာ္ေစာလ်က္ရွိသည္။ ထိုသို႔ ေက်ာ္ေစာေၾကာင္းကို တရုတ္ရဟန္းေတာ္ ဟီယန္ဆိုင္ ၇ ရာစုႏွင့္ မာကိုပိုလို ၁၃ ရာစုတို႔ကလည္း သူတို႔၏ မွတ္တမ္းမ်ားတြင္ ေရးသားခ့ဲၾကသည္။ ယင္း ဂႏၶာရတိုင္းမွလာေသာ အတတ္ပညာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဂႏၶာရရေသ့ စီရင္ေသာ အတတ္ပညာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္း တႏၲရ မႏၲရ အတတ္ကို ဂႏၶာရီအတတ္ ဟု ေခၚၾကသည္။ ၎ကား စူဠဂႏၶာရီ မဟာဂႏၶာရီ ဟူ၍ ၂မ်ိဳးကြဲသည္။ အသီတိမဟာ သာဝကီဝင္ျဖစ္ေသာ ပိလိႏၵဝစၦေထရ္ေလာင္းလ်ာသည္ ဘုရားႏွင့္မေတြ႔မီ စူဠဂႏၶာရီအတတ္ကို တတ္၍ ေကာင္းကင္ပ်ံႏုိင္ေၾကာင္း မဟာဂႏၶာရီအတတ္ကား ထိုထက္ တန္ခိုးအာႏုေဘာ္ ၾကီးေၾကာင္းကို ဓမၼပဒအ႒ကထာ၌ ဆိုထားသည္။ အလားတူ အလႅကပၸမင္း ေဝ႒ဒီပမင္း ဥေတနမင္း တို႔သည္ ဆင္မ်ားကို လာေစႏုိင္ေသာ ဟတၳိဂႏၶ မႏၲရားတတ္ေၾကာင္းကို ဓမၼပဒအ႒ကထာတြင္ ဆိုထားသက့ဲသို႔ ေစာရဃတက မည္ေသာ ခိုးသူသတ္ေယာက်္ားကလည္း လူကို ေလျဖင့္မွုတ္၍ ေသေစႏုိင္ေသာ မႏၲရားကို တတ္ေၾကာင္း ရသဝါဟီနီ၌ ေဖာ္ျပထားသည္။ ၎ အျပင္ ဆဝသီသမႏၲန္ ေဝဒဗၺမႏၲန္ သဗၺရုတညုဇာန မႏၲရား ပဒလကၡဏ မႏၲရား စသည္အေၾကာင္းမ်ားကို ေဖာ္ျပေသာ ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္မ်ားလည္း ရွိသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ယင္းမႏၲန္အတတ္မ်ားကို  တတ္ေျမာက္ေသာ ျဗာဟၼဏပုဏၰားတို႔သည္ မဟာယာနသာသနာေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္လာၾကျပီး ၎တို႔၏ တႏၲရ မႏၲရအက်င့္ႏွင့္ ေယာဂအက်င့္မ်ားကို ရဟန္းဝတ္ျဖင့္ က်င့္သုံးလာၾကသျဖင့္ ယင္းတႏၲရ မႏၲရအယူဝါဒသည္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာအတြင္း၌ ေပၚလြင္လာရေတာ့သည္။ ဂါထာမႏၲရားရြတ္ျခင္း အင္းခ်ျခင္း စေသာ တႏၲရ မႏၲရအတတ္ျဖင့္ ေလာကီသိဒၶိေပါက္ရုံသာမက မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကိုပါ ရႏုိင္သည္ ဟုယူဆလာၾကေတာ့သည္။ ဤနည္းျဖင့္ ၎ရဟန္းမ်ားသည္ တႏၲရ မႏၲရက်မ္းမ်ားကို အခိုင္အမာ ေရးသားလာၾကေတာ့သည္။ မဟာယာန တႏၲရ မႏၲရဝါဒ၌ လက္ဝဲလမ္း လက္ယာလမ္း ဟူ၍ ခြဲျခားထားသည္။ ၎တို႔သည္ ဘုရားေလာင္းနတ္မ်ားအျပင္ မယ္ေတာ္နတ္သၼီးအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္းးလက္ခံထားၾကျပီး ၎တို႔၏ အကူအညီျဖင့္ နတ္ကိုးကြယ္သူမ်ား မႏၲန္ရြတ္သူမ်ား သိဒၶိအမ်ိဳးမ်ိဳး တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရႏုိင္သည္ဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။ ျဗာဟၼဏတို႔သည္ ရွီဝနတ္ဘုရား၏ ပုရိသနိမိတ္ကို ကိုးကြယ္သက့ဲသို႔ ရွီဝနတ္ဘုရား၏ တန္ခိုးသတၱိဟူေသာ ရွတ္ကတိ ေခၚ အမဓာတ္(ရွီဝ၏မိဘုရား) နတ္သမီးကိုလည္း ကိုးကြယ္ၾကသည္ ၎နတ္မိဖုရားကို မဟာေဒဝီ မဟာမာတာ(မယ္ေတာ္ၾကီး) ဥမာ ဒုရဂါ ကာလီ ဟူ၍ အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေခၚၾကသည္။ ယင္းနတ္သမီးသည္ လက္ဝဲလမ္းေခၚ ေအာက္လမ္းသမားမ်ား ေမွာ္သြင္းေသာအခါ ပသခ်ိန္တြင္ အလြန္ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ အသြင္ရွိေသာေၾကာင့္ စ႑ီ သို႔မဟုတ္ ေဘရဝီ ဟူ၍ ေခၚသည္ ဤနတ္သမီးကို ျဗာဟၼဏ တႏၲရ မႏၲရဝါဒီမ်ား ကိုးကြယ္ၾကသက့ဲသို႔ မဟာယာန တႏၲရ မႏၲရဝါဒီမ်ားလည္း ကိုးကြယ္ၾကသည္။ (ဦးစိန္ထြန္း/သုေတသီ) ဗဟုသုတရွာေဖြေလ့လာသူမိတ္ေဆြမ်ား ကာယစိတၲသုခႏွစ္ျဖာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။ အလုပ္မအားလပ္သည့္အတြက္ သီးခံေပးပါ ခင္ဗ်ာ။         ြ
္
 *မဟာယာနတို႔၏ တႏၲရ မႏၲရအယူအဆမ်ား*
********************************
တႏၲရ ဟူသည္မွာ ဥာဏ္ပညာ ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ အခ်ိဳ႕က ဂါထာမႏၲရား အင္းအိုင္ခါးလွ႔ဲ လက္ဖြ႔ဲ စသည္ကို ေဖာ္ျပေသာ က်မ္းစာ ဟု အဓိပၸာယ္ေကာက္ၾကသည္။

******ကုသိုလ္ ရတယ္ဆိုတာ*****

Photo: ကုသိုလ္ ရတယ္ဆိုတာ
*********************

       ကုသိုလ္ကို ပါဠိလို ပုညလို႔ေခၚတယ္၊ ပုညဆိုတာ ညစ္ပတ္ေပက်ံေနတဲ့စိတ္ကို ျဖဴစင္သန္႔႐ွင္းေအာင္ သုတ္သင္တတ္တယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္၊ မိမိတို႔ စိတ္သႏၲာန္မွာ အကုသိုလ္ကိေလသာ အမည္းအညစ္ေတြက အနမတဂၢ သံသရာက ေပက်ံပါလာတာဆိုေတာ့ မိမိစိတ္ဟာ မည္းညစ္ေပေရေနတာပဲ၊ ဒီအမည္းအညစ္ေတြ သန္႔႐ွင္းသြားေအာင္၊ စင္ၾကယ္သြားေအာင္၊ ျဖဴစင္သြားေအာင္ သန္႔႐ွင္းေပး၊ သုတ္သင္ ေဆးေၾကာေပးတာ ကုသိုလ္ပဲ။

        အဝတ္ေတြ မည္းညစ္ေပေရေနရင္ ဆပ္ျပာနဲ႔ ေလွ်ာ္ရဖြပ္ရတယ္၊ ဆပ္ျပာနဲ႔ေလွ်ာ္လိုက္ ဖြပ္လိုက္တဲ့အခါ အဝတ္ေတြဟာ သန္႔႐ွင္းျဖဴစင္သြားတယ္၊ ဒီလိုပဲ၊ မိမိစိတ္ကို သန္႔႐ွင္းျဖဴစင္ေအာင္ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ္ေတြျပဳ ေလွ်ာ္ဖြပ္ေပးရတယ္၊ ဒီလိုဆိုေတာ့ ဒါန သီလ ဘာဝနာကုသိုလ္ေတြကို ဆပ္ျပာလို႔ ေခၚရမယ္၊ တစ္နည္း ခြၽတ္ေဆးလို႔ ေခၚရမယ္။

        ဒါနဘာလို႔ျပဳလဲဆိုရင္ ကုသိုလ္လိုခ်င္လို႔ျပဳတာ၊ သီလ ဘာလို႔ေဆာက္တည္လဲ၊ ကုသိုလ္လိုခ်င္လို႔ ေဆာက္တည္တာ၊ ဘာဝနာ ဘာလို႔ပြားလဲ၊ ကုသိုလ္ လိုခ်င္လို႔ပြားတာ၊ ကုသိုလ္လိုခ်င္လို႔ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ္ေတြျပဳတယ္ ဆိုေတာ့ ကုသိုလ္ရလားေမးရင္ ကုသိုလ္ရတယ္၊ ကုသိုလ္ဘယ္လိုရလဲဆိုေတာ့ ကုသိုလ္စိတ္ကေလး ရလိုက္တာပဲ။

       ကုသိုလ္စိတ္ဆိုတာ ျဖဴစင္တဲ့စိတ္ဆိုေတာ့ ျဖဴစင္တဲ့စိတ္ကေလး ျဖစ္သြားတာကိုပဲ ကုသိုလ္ရတယ္လို႔ေခၚတယ္၊ `` ကုသိုလ္ထုပ္ ´´ လို႔ ကုသိုလ္ကို အထုပ္အထည္နဲ႔ တင္စားေခၚၾကတယ္၊ တကယ့္ေတာ့ ကုသိုလ္ျပဳတဲ့အခ်ိန္ ျဖဴစင္တဲ့စိတ္ကေလး ရလိုက္တာဟာ ကုသိုလ္ ရတာပါပဲ။

        ပုထုဇဥ္ရဲ႕ သႏၲာန္မွာ အကုသိုလ္က တပ္စြဲေနရာယူထားေတာ့ ပုထုဇဥ္ဆိုတာ ေမာင္မဲ+မယ္မဲ၊ ဦးမဲ+ေဒၚမဲ ပဲ၊ ေမာင္ျဖဴ+မယ္ျဖဴ၊ ဦးျဖဴ+ေဒၚျဖဴျဖစ္ေအာင္ အကုသိုလ္ေတြကို ကုသိုလ္နဲ႔ တိုက္ထုတ္ေနရတာ၊ ေမာင္ျဖဴ+မယ္ျဖဴ၊ ဦးျဖဴ+ေဒၚျဖဴဆိုတာ အရိယာကိုေျပာတာ၊ အရိယာဆိုတာ ျဖဴစင္သူပဲ၊ ကုသိုလ္ျပဳတယ္ဆိုတာ အရိယာလမ္းစဥ္ပဲ။

         စိတ္ဆိုတာ ကုသိုလ္ျပဳတဲ့အခ်ိန္ေလး ျဖဴစင္တာပဲ၊ သာမန္ကိုယ့္ဟာကို ေအးေအးေဆးေဆးေနတာ အကုသိုလ္  အၾကမ္းစားေတြ မျဖစ္ေပမယ့္ ေတြေဝမိန္းေမာေနတဲ့ ေမာဟ အကုသိုလ္၊ စိတ္ေတြ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ပ်ံလြင့္ေနတဲ့ ဥဒၶစၥ အကုသိုလ္၊ ငါလို႔ထင္မွတ္ေနတဲ့ ဒိ႒ိ အကုသိုလ္ ေတြကေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္ျဖစ္ေနတာပဲ။

         ကုသိုလ္ဆိုတာ လုပ္ယူမွရတာ၊ အကုသိုလ္က လုပ္မယူရဘဲ အလိုအေလ်ာက္ ျဖစ္ေနတာ၊ ကုသိုလ္က တန္ဖိုးႀကီး သစ္ပင္နဲ႔တူတယ္၊ အကုသိုလ္က အသံုးမဝင္တဲ့ ေပါင္းပင္၊ ျမက္ပင္ေတြနဲ႔ တူတယ္၊ တန္ဖိုးႀကီးသစ္ပင္ေတြဟာ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂ႐ုတစိုက္ စိုက္ပ်ိဳးယူရတာ၊ ေပါင္းပင္၊ ျမက္ပင္ေတြက စိုက္စရာမလိုဘဲ အလိုအေလ်ာက္ ေပါက္ေနၾကတာ၊ ခုတ္လို႔ ႐ွင္းလို႔ကို မႏိုင္ႏိုင္ေအာင္ဘဲ၊ ကုသိုလ္နဲ႔ အကုသိုလ္က ဒီသေဘာ႐ွိတယ္။ ။

  ျဖစ္ေသာ္ သန္႔႐ွင္း
  အျပစ္ကင္း၍
  ေကာင္းျခင္းသုခ
  က်ိဳးေပးက
  ကုသလဟုေခၚ။
  ျဖဴစင္သန္႔႐ွင္း
  အျပစ္ကင္း၍
  ေကာင္းျခင္း စိတ္အစဥ္
  ျဖစ္သြားလွ်င္
  ကုသိုလ္ ရျခင္းပင္။


  အ႐ွင္သံဝရာလကၤာရ
  ဓမၼပိယဆရာေတာ္


ကုသိုလ္ ရတယ္ဆိုတာ
******************
ကုသိုလ္ကို ပါဠိလို ပုညလို႔ေခၚတယ္၊ ပုညဆိုတာ ညစ္ပတ္ေပက်ံေနတဲ့စိတ္ကို ျဖဴစင္သန္႔႐ွင္းေအာင္ သုတ္သင္တတ္တယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္၊

******သီလ၏ ဂုဏ္အာနိသင္မ်ား*****

Photo: သီလ၏ ဂုဏ္အာနိသင္မ်ား
*****  *************

ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္၌ အမ်ိဳးေကာင္းသား/သမီးတို ့အား သီလကို ႀကဥ္ထား၍ ေထာက္ရာ
တည္ရာ မည္သည္ မရွိေခ် ။သီလသည္သာ ေထာက္
ရာ တည္ရာ အစစ္ျဖစ္ေပ၏။သုိ ့ျဖစ္၍ သီလ၏ အက်ိဳး အာနိသင္ အပိုင္းအျခား ပမာဏကို အဘယ္ပုဂိၢဳလ္သည္ ကုန္စင္ေအာင္ ေဟာႀကားနိဳင္ပါအံ့နည္း။

သတၱဝါတို ့၏ ရာဂစသည့္ အညစ္အေႀကး 
တို ့ကို ဂဂၤါျမစ္ေရ ယမုံနာျမစ္ေရ သရဘူျမစ္ေရ အစိရဝတီ ျမစ္ေရ မဟီအမည္ရွိေသာ ျမစ္ႀကီးေရတို ့ျဖင့္ ေဆးေႀကာသုတ္သင္၍ မရ ။သီလေရစင္ျဖင့္သာ ေဆးေႀကာ သုတ္သင္နိဳင္၏ ။

ေကာင္းစြာေစာင့္ထိန္းအပ္ေသာ ျဖဴစင္ေအးျမလွေသာ သီလသည္သာ သတၱဝါတို ့၏ ရာဂစသည့္ အပူအေလာင္တို ့ကို ေအးျငိမ္းေစနိဳင္ ၏ ။ ထိုအပူေလာင္ကို မိုး ေရ ေလ စႏၵကူးနံ ့သာ ပုလဲသြယ္ ျမေက်ာက္ 
ဖိုးေရွ ြလမင္း၏ ေရာင္ျခည္ညြန္ ့တို ့သည္ မျငိမ္းေအးေစနိဳင္ကုန္ ။
       ။

သီလႏွင့္တူသည့္ အျခားေသာ 
နတ္ရြာသုိ ့တက္ရန္ ေစာင္းတန္းေလွကားမည္သည္ အဘယ္မွာ ရွိနိဳင္ပါ အံ့နည္း ။
နိဗၺာန္ေရွ ြျမိဳ ့ႀကီးသုိ ့ ဝင္ရာ၌လည္း သီလႏွင့္တူေသာ တံခါးေပါက္မည္သည္ အဘယ္မွာ ရွိအံ့နည္း ။                                          

သီလရွိေသာသူသည္ မိမိကိုယ္ကို 
ကဲ့ရဲ  ့စြပ္စြဲျခင္း ဟူေသာ အတၱာႏုဝါဒေဘး သူတစ္ပါးတို ့က ကဲ့ရဲ  ့စြပ္စြဲျခင္းဟူေသာ ပရာႏုဝါဒေဘး အစိုးရမင္းတို ့  
အမိန္ ့ခ်မွတ္ေသာ ဒ႑ေဘး အပါၸယ္သုိ ့က်ေရာက္မည့္ ဒုကဂၢတိေဘးတို ့မွ လြတ္ေျမာက္၏။သီလႏွင့္ ျပည့္စုံသူသည္ ေက်ာ္ေစာကိတိၳရွိျခင္း ရွ ြင္လန္းဝမ္းေျမာက္ျခင္းတို ့ႏွင့္လည္း ျပည့္စုံ၏ ။               ။

(ဝိသုဒိၶမဂၢ အဌကထာ ျမန္မာျပန္။ပ။၁၅-၂၁)
ေဒါက္တာမင္းတင္မြန္၏ 
(ျမတ္ သီလ) စာအုပ္မွ- 



သီလ၏ ဂုဏ္အာနိသင္မ်ား
***** *************
ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္၌ အမ်ိဳးေကာင္းသား/သမီးတို ့အား သီလကို ႀကဥ္ထား၍ ေထာက္ရာ
တည္ရာ မည္သည္ မရွိေခ် ။

စြန္႔ျပီးလုပ္ စြန္႕ရင္းလုပ္ စြန႔္ဖို႕လုပ္

ေလာကမွာ ဘုရားသာသနာရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ ပုဂၢိဳလ္က (၃) မ်ိဳးရွိပါတယ္။ သာသနာမရွိတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ပုဂၢိဳလ္က (၁) မ်ိဳးပဲရွိပါတယ္... 
(၃၁)ဘံုသားေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား၊ သတၱ၀ါေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား။  ပထမအမ်ိဳးစားက အမွန္တရားကို မသိတဲ့အတြက္ မသိလို႕ သမုတိသစၥာေတြကို ပညတ္ေတြကို ရွိတယ္ထင္ေနတာ။ မသိလို႕ရွိတယ္ထင္ေနတာ။ 
သာသနာတြင္းမွာေရာ သာသနာပမွာေရာ ဘယ္ေတာ့မွမ်ိဳးမတုန္းတဲ့ အႏၶ ပုထုစဥ္ပါ။

ပညတ္ေတြကို တကယ္ရွိတယ္ထင္ၿပီးေတာ့မွ ငါေယာက်ာ္းပဲ၊ ငါမိန္းမပဲ၊ ငါလူပ်ိဳပဲ၊ ငါအပ်ိဳပဲ၊ ငါအိမ္ေထာင္သည္ပဲ၊ ငါကေလးအေဖပဲ၊ ငါကေလးအေမပဲ၊ ငါဆရာ၀န္ပဲ၊ ငါသူေဌးပဲ၊ ငါဆရာပဲ၊ ငါသားပဲ၊ ငါသမီးပဲ ... ဒါေတြက အမွန္တရားကို
 မသိတဲ့အတြက္ မရွိတဲ့ပညတ္ကို အရွိလုပ္ၿပီးေတာ့မွ စြဲေနတာ။ 
ကိုယ့္အစြဲနဲ႕ကိုယ္ ဆရာ၀န္ကလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဆရာ၀န္ထင္ေနေတာ့ ငါဆရာ၀န္ပဲ .. ဒီအသိနဲ႕ ဆရာ၀န္ရဲ႕ ၀တၱရားေတြ တာ၀န္ေတြ။ သားကလဲ ငါသားပဲ.. ဒီအသိနဲ႕ သားတာ၀န္၊ သမီးတာ၀န္ေတြ။ အိမ္ေထာင္သည္ကလဲ ငါအိမ္ေထာင္သည္ပဲဆိုတဲ့ အသိနဲ႕.. ေၾသာ္..ကိုယ္က လြန္သြားၿပီ.. ကြံ်သြားၿပီ ကိုယ့္သမုဒယေၾကာင့္
ဒါေၾကာင့္ မတတ္ႏိုင္ဘူးေလ.. ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္သမုဒယေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ဒုကၡေၾကာင့္ ခံရေတာ့မွာပဲ ... မွားတာကုိ မွားမွန္းသိဖို႕ေတာင္ မလြယ္ပါဘူး။ သိတဲ့အခ်ိန္မွာ ျပင္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ကူး မေပၚလာပဲနဲ႕ လူပ်ိဳအပ်ိဳက သစၥာတရားေတြ နာရလို႕ ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ဖို႔ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မခ်ႏိုင္ဘူး။ အိမ္ေထာင္ေတြ ျပဳခ်င္ေနေသးတယ္.. စိတ္ကူးေတြ ယဥ္ခ်င္ေနေသးတယ္။ မခံခ်င္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႕ ဟိုဟာျဖစ္ခ်င္ ဒီဟာျဖစ္ခ်င္ ကိုယ္ဘာေကာင္လဲဆိုတာ သူမ်ားသိေအာင္ လုပ္ျပခ်င္ေသးတယ္။ သစၥာတရားနာလို႕ သစၥာသိတဲ့ဘ၀ေတြကို ျဖစ္ခ်င္တဲ့စိတ္က အင္မတန္ေနာက္က်ၿပီးေတာ့မွ
 ေလာကီမွာ ငယ္စဥ္ကထဲက ဟိုဟာျဖစ္ခ်င္၊ ဒီဟာျဖစ္ခ်င္စိတ္ေတြက အင္မတန္မ်ားျပားတဲ့ ေလာဘစိတ္ေတြက ေရွ႕တန္းမွာ ေနရာယူေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ အင္မတန္နာၾကားရခဲတဲ့ သစၥာတရားနဲ႕ နာၾကားရခ်ိန္မွာလဲ ေရွ႕ဆက္မတိုးႏိုင္ဘူး။ လူ႔ရဲ႕ ေလာဘေတြကတားေနတာကိုး။

 ဒီလမ္းကိုမလုပ္ျဖစ္ေအာင္၊ ဒီလမ္းကို မေလွ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ ေသခါနီးလုပ္လဲ ရတာပဲ၊ အရြယ္ေလး ရွိေသးတာပဲ နည္းေပါင္းစံုနဲ႕ ။ အိမ္ေထာင္သည္ေတြက်ေတာ့လဲ ငါက လြန္သြားၿပီ ကြ်ံသြားၿပီ.. လူပ်ိဳအပ်ိဳ ဘ၀ဆိုရင္လဲ အေကာင္းသား။ ဒါကလဲ ဆင္ေျခပါပဲ။ ၾကားဖို႕ေတာင္ အင္မတန္ခဲယဥ္းလွပါၿပီ။ ဒါေလးကို မေသခင္ေလးမွာ နားၾကားလိုက္ရတာကိုက ကိုယ့္ရဲ႕အင္မတန္အားႀကီးတဲ့ ပါရမီအရွိန္ေၾကာင့္ေတြ႕ရတာ။ ေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ရမယ့္အစား နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ကိေလသာဆင္ေျခထိုးတာကို နားေယာင္လိုက္ၾကတာပါပဲ။

 လူ႕ျပည္က အပ္တစ္စင္း ျဗဟၼာ့ျပည္က အပ္တစ္စင္း ထိပါေသးတယ္။ သမုဒၵရာထဲမွာ ေမ်ာခ်င္ရာ ေမ်ာေနတဲ့ သစ္တုန္းအေပါက္ႀကီးမွာ အႏွစ္ ၁၀၀ မွ တစ္ႀကိမ္ ေရေပၚကိုတတ္လာတဲ့ လိပ္ႀကီးရဲ႕ ေခါင္းနဲ႕  လွ်ိဳမိခ်င္စရာ ရွိခ်င္ရွိပါေသးတယ္။ လူ႕ဘ၀ရဖို႕ အင္မတန္မွပင္ခဲယဥ္းတယ္။ လူျဖစ္လာတာထပ္ပိုၿပီးခဲယဥ္းတာက သစၥာတရား ဘုရားသာသနာနဲ႕ ႀကံဳဖို႕က ဒီ့ထက္ေတာင္ ပိုၿပီးေတာ့ ခဲယဥ္းပါေသးတယ္။ ဘုရားမပြင့္တဲ့ ကမာၻေတြ ေျမာက္မ်ားစြား ရွိပါတယ္။ လူအျဖစ္ကိုလဲ ရတယ္.. အင္မတန္ခဲယဥ္းျခင္း၊ သစၥာတရားနာၾကားခြင့္ရတယ္ ဘုရားသာသနာရွိေနတယ္.. အင္မတန္ခဲယဥ္းတာ.. သစၥာတရားကို နာၾကားခြင့္ရတယ္ အင္မတန္ခဲယဥ္းတာ။ နာၾကားလို႕ ဒါကို ေထာင္ႏိုင္တဲ့ နားလဲရွိလို႕ သေဘာလဲက်ေနၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဒါေတြက ပါရမီပါ။

 ဒီအခြင့္အေရးကို ဘယ္လို ေခြးေတြေၾကာင္ေတြမွ မႀကိဳက္ႏိုင္ပါဘူး။ မစင္ပံုတစ္ပံုေလာက္၊ အမဲရိုးတစ္ေျခာင္းေလာက္၊ ၾကြက္တစ္ေကာင္ေလာက္ နိဗၺာန္ဆိုတာ သေဘာက်ဖို႕ မလြယ္ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး ကိေလသာေတြ ငမ္းငမ္းတက္ေနတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ ၾကားထဲမွာ လူအျဖစ္လဲ ႀကံဳေနတယ္၊ ဘုရားသာသနာနဲ႕လဲ ႀကံဳေနတယ္၊ လာၿပီးေတာ့မွႀကံဳေနတယ္ ဘုရားသာသနာလဲ ရွိတယ္.. ဘုရားနဲ႕ ႀကံဳေနတာပါပဲ။ ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ သစၥာတရားေတြ မကြယ္ေပ်ာက္ေသးတာ နာၾကားခြင့္ရေနတာ.. ဒါ ဘုရားသာသနာနဲ႕ႀကံဳေနတာပါပဲ။
 ဒီလို သစၥာတရားေတြကို ေဖၚထုတ္ေပးတဲ့ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းေတြရွိေနတာ... ဒါကလဲ သာသနာတြင္းမွာေတာင္မွ ရွားရွားပါးပါး နာၾကားခြင့္ရတာပါ။
သာသနာပဆိုရင္ ပိုၿပီးေတာ့ ဆိုးပါလိမ့္မယ္။

နာၾကားခြင့္ရတဲ့ အခါမွာလဲ အမ်ားအားျဖင့္ကေတာ့ တဏွာနားသာ ရွိတဲ့အတြက္ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ကားမွ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ အဆိုေတာ္ေတြမွ၊ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ေဘာလံုးပြဲေတြမွ ႀကိဳက္တာမွ ၾကည့္တတ္တဲ့ တဏွာနားသာရွိတဲ့၊ တဏွာမ်က္လံုးသာရွိတဲ့ အႏၶပုထုစဥ္ေတြ ဘ၀မွာ ဒီတဏွာနားနဲ႕ ဘယ္လိုမွ ေထာင္လို႕မရတဲ့ ေထာင္ရရင္လဲ ထြက္ေျပးမယ့္ သစၥာတရားေတြ ေထာင္ႏိုင္တဲ့နားရွိတယ္ ဆိုတာက ေတာ္ရံုတန္ရံုပါရမီနဲ႕ မရွိပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မိုလို႕ တျခားဘာသာ၀င္ေတြ မ်ားတာေပါ့။ ဗုဒၵဘာသာ၀င္၊ တကယ့္ေထရ၀ါဒ စစ္စစ္က အင္မတန္ နည္းပါလိမ့္မယ္။ ဒီထဲကမွ တဖန္ ဆိုင္းဘုတ္က အင္မတန္မ်ားပါတယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႕က်င့္ႀကံအားထုတ္ေနတာ သစၥာတရားေတြကို တကယ့္ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ဒါမွသာ တရားစစ္ပဲ၊ ဒီအလုပ္ကို မရရေအာင္လုပ္ရမွာပဲ ဒီလို စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးထားၿပီးေတာ့မွ မျဖစ္မေန မရမေနစိတ္ထားနဲ႕ က်င့္ႀကံအားထုတ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဘယ္ႏွေယာက္ရွိမွာလဲ။ ကိုယ္ဟာကိုယ္ ဒါနေလးနဲ႕၊ သီလေလးနဲ႕၊ သမထေလးေတြနဲ႕ ေရာင့္ရဲေက်နပ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္က အင္မတန္မ်ားပါလိမ့္မယ္။

 ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ ( သဘာ၀ တရားရိပ္သာ)

ေလာကမွာ ဘုရားသာသနာရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ ပုဂၢိဳလ္က (၃) မ်ိဳးရွိပါတယ္။ သာသနာမရွိတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ပုဂၢိဳလ္က (၁) မ်ိဳးပဲရွိပါတယ္...
(၃၁)ဘံုသားေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား၊ သတၱ၀ါေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား။

လူ.ဘဝဂုဏ္ရည္(၆)ခ်က္


လူ.ဘဝဂုဏ္ရည္(၆)ခ်က္
*******************
(၁)ဘုရားသာသနာနဲ.ေတြ.ၾကံဳရျခင္းဘုရားသာသနာနဲ.ေတြ.ရရင္ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ျပီ၊ လူရဲ.လုပ္ပိုင္ခြင့္ အကုန္လံုးရျပီ၊လုပ္ပိုင္ခြငင့္သံုးလို.ရရင္ 

ခံစားခြင့္လည္း လိုသေလာက္ ရမွာေပါ့။

"ကြန္းခိုရာ ဓမၼ ကၽြန္း"


"ဂတိ မိဂါနံ ပ၀နံ"=သားသမင္မ်ား လန္႔လွ်င္ ေတာ ထဲ ၀င္ေျပး၏။
 
"အာကာေသာ ပကိၡနံ ဂတိ"=ငွက္မ်ား လန္႔လွ်င္ ေကာင္းကင္ပ်ံၾက၏။
 
"၀ိဘေ၀ါ ဂတိ ဓမၼာနံ"=ရုပ္နာမ္ ဓမၼေတြက မရွိရာ(ပ်က္စီးျခင္း) သို႔ ေျပးသြားၾက၏။

*** ေသမင္း၏ရယ္ေမာၿခင္း ***


၁။ သူနိုင္ ငါနိုင္၊ အၿပိဳင္တိုက္ခြင္း၊ ေအာင္ေၿမနင္းစဥ္ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။ 
 
၂။ သူပိုင္ ငါပိုင္၊ အနိုင္ခုသြင္း၊ လုယက္ၿငင္းစဥ္၊ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။

၃။ သူ႕ဟာ၊ ငါ့ဟာ၊ တဏွာမကင္း၊ ရမၼက္ၿပင္းစဥ္၊ ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။

၄။ သူေခ်ာ၊ ငါလွ၊ တသသနွင့္၊ ရူပရုပ္ဆင္း၊ ၿပဳၿပင္ၿခင္းကို ေသမင္း ေဘးကရယ္သတည္း။